نقد فیلم رخ دیوانه؛ یک اکشن هالیوودی

554

ابوالحسین داودی در جشنواره سی و سوم با دست پر به سینما بازگشت. رخ دیوانه، آخرین ساخته داودی، ستاره بی چون و چرای فیلم های بخش مسابقه بود که در نهایت هم توانست سیمرغ های رنگارنگی به عواملش برساند. فیلمی با فیلمنامه محمدرضا گوهری و بازی های خوب جوانان سینمای ایران که در نهایت مورد پسند تماشاگران قرار گرفت و اولین فیلم اکران نوروزی ۹۴ شد!

رخ دیوانه، بهترین فیلم امسال است. این را نظر تماشاگران و فیلم‌بین های حرفه ای سینمای ایران می گویند. علاوه بر این، اگر به منتقدان و اهالی رسانه هم مراجعه کنید، همه رخ دیوانه را بهترین فیلم جشنواره می دانند. اما اگر از نگاه تکنیکی به رخ دیوانه نگاه کنید، با فیلمی خوش ساخت و فیلمنامه ای قدرتمند روبرو می شوید اما در نگاه کلان، رخ دیوانه یک گل به خودی برای سازمان سینمایی وزارت ارشاد است. داستان خیالیِ فیلم، از یک قرار اینترنتی بین بی پدرها شروع می شود. جایی که شبکه های اجتماعی در آن محلی برای اخاذی یک کافه دار شده و جوانانِ مشکل دار، به وسیله آن دور هم جمع می شوند.

به شکل اتفاقی، چند جوان با هم در خیابان دور دور می کنند که پیشنهاد ماندانا (طناز طباطبایی) باعث وسوسه مسعود (ساعد سهیلی) می شود و این اتفاق، گره اصلی داستان می شود. گره ای عجیب و غریب که در هشت اپیزود، هر بار بخش هایی از آن باز می شود و در نهایت مخاطب متوجه دروغی بودن همه چیز می شود. انتخاب لوکیشن ها، طراحی صحنه و لباس، موسیقی و تصویربرداری کار در حد متوسط است اما فیلمنامه چندلایه و تدوین غیرخطی متفاوتِ فیلم، رخ دیوانه را از سایر رقبا یک سر و گردن بالاتر می برد. این را به تجربه ابوالحسن داودی در ساخت چنین فیلم هایی که تقاطع بهترین مثالش است، بگذارید تا خوش ساخت بودن فیلم تایید شود!

اما بازی های بازیگران رخ دیوانه چنگی به دل نمی زند. صابر ابر هیچ تفاوتی با هیچ کدام از نقش هایی که تا به حال با همین روحیه بازی کرده ندارد، طناز طباطبایی همان دختر برونگرای شوخ و شنگ است که عصبانیتش، ترسناک است! ساعد سهیلی همان پسر کله شق فیلم های دیگرش است. اما بازی های امیر جدیدی و نازنین بیاتی اتفاق های فیلم هستند. جدیدی که احتمالاً با این فیلم پله های ستاره شدن را چند تا یکی طی خواهد کرد و نازنین بیاتی هم که نشان داد پرویز شهبازی در دربند انتخاب خوبی داشته و یک ستاره دیگر تحویل سینمای ایران داده است.

رخ دیوانه با توجه به کارهای قبلی داودی، فیلم خوش ساخت و پرمحتوایی است! اما محتوایی نه در راستای سیاست های دولت!

من به بهترین فیلم از نگاه تماشاگران این دوره، به رخ دیوانه نمره ۸ از ۱۰ ، یا ۴ ستاره می دهم.

نقطه اوج:                       ابتدای هر اپیزود برای خودش یک نقطه اوج است که ۶ بار تکرار می شود؛ اما اوج فیلم در پایان بندی هیجان انگیز داوی اتفاق می افتد که تماشاگر را هیجان زده به بیرون سالن بدرقه می کند.

نقطه ناامیدکننده:            نوع صدای ساعد سهیلی در پشت تلفن که مثلا دارد ادای پلیس را در می آورد، آنقدر تابلو هست که توی ذوق بزند. اما بدتر از آن، حضور گوهر خیراندیش به عنوان یک روسپی است که می توان او را کامل از فیلم حذف کرد و اتفاقی در روند داستان نیفتد… و این بزرگترین ضعف رخ دیوانه است.

نکته قابل توجه:                نگاه ابوالحسن داودی به جنس روابط پسری که در پایین شهر زندگی می کند و می خواهد دوستان پولدارِ بالاشهری اش را دور بزند، جالب توجه است. بیان موازی مشکلات هر دو طرف، به شکلی تقریباً بی طرفانه هم کاراکترِ مسعود (ساعد سهیلی) و هم مخاطبان فیلم را می تواند اقناع کند که این مسئله از نقاط قوت فیلمنامه داودی بود.

تبلیغات

6 دیدگاه‌ها

دیدگاه‌تان را بنویسید

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید