توصیه می‌کنم این نوشته کوتاه درباره داستان کوتاه را بخوانید:

              داستان کوتاه

بسیاری از کسان که برای نخستین‌بار دست به نگارش داستان کوتاه می‌زنند و نیز آنان که با ادبیات سروکار دارند نمی‌دانند داستان کوتاه چیست. شاید این گفته اغراق‌آمیز بنماید اما حقیقتی است و این خود بدان معنی‌ است که بسیاری از مبتدیان این فن «فرم» اثری را که می‌خواهند بیافرینند نمی‌شناسند و نتیجۀ این ناآشنایی هم البته جز ناکامیابی نیست. نویسنده‌ای که بدین‌سان با هدف خویش بیگانه است ممکن است سرانجام طرحی یا قصه‌ای یا بیوگرافی مختصری یا فانتزی ساده‌ای یا رمانچه‌ای بپردازد. داستان کوتاه قصه نیست؛ طرح نیست، رمان یا رمانچه نیست. داستان کوتاه اثری است کوتاه که در آن نویسنده به یاری یک طرح منظم شخصیتی اصلی را در یک واقعۀ اصلی نشان می‌دهد و این اثر بر روی هم تاثیر واحدی را القاء می‌کند. داستان کوتاه را می‌توان به یاری خصوصیات زیر از دیگر آثار بازشناخت: طرح منظم و مشخصی دارد. یک شخصیت اصلی دارد. این شخصیت در یک واقعۀ اصلی ارائه می‌شود. در «کلّی» که همۀ اجزاء آن باهم پیوند متقابل دارند شکل می‌بندد. تاثیر واحدی را القاء می‌کند. کوتاه است.

کتاب «هنر داستان‌نویسی» نوشته‌ی «ابراهیم یونسی» است. این کتاب به بحث درباره‌ی داستان کوتاه و تکنیک‌های نگارش آن می‌پردازد. به عقیده‌ی نویسنده: «پیش از هر چیز باید گفت که مراد از داستان در این کتاب، داستان کوتاه است که در زبان فارسی امروز، مفهوم معادل (Nouvelle) را یافته است. با این توضیح، حد مطالعه ما در موضوع داستان که مفهوم عام‌تر دارد مشخص می‌گردد. کار مولف در پرداختن این کتاب، بیشتر تدوین نظریات گروهی از سخن‌شناسانی است که بررسی عقاید و آراء‌شان در کار داستان‌نویسی مورد قبول و اعتنای نویسندگان بنام است.» کتاب در نه فصل تدوین شده است. «کلیات»، «طرح»، «داستان را چگونه باید گفت»، «تنه‌ی داستان»، «توصیف»، «گفتگو»، «صحنه‌ی داستان»، «بحران (۲) و انتظار» و «اوج (۲) و پایان داستان» عنوان فصل‌های کتاب است. کتاب حاضر را انتشارات «نگاه» منتشر کرده و در اختیار مخاطبان قرار داده است.