درباره نویسنده

مهدی صالح‌پور

مهدی صالح‌پور هستم؛ به اصطلاح نویسنده، روزنامه‌نگار و کارگردان؛ دانش‌آموخته معماری و کارشناس‌ارشد تهیه‌کنندگی تلویزیون! خلاصه اینکه اهل رسانه‌ام ولی ترجیح می‌دهم جلوی عنوان شغل بنویسم «نویسنده»

مطالب مشابه

34 Comments

  1. رایحه

    سلام
    ممنون از نصیحتت دایی…
    تبدیل شده تقریبا :)

    پاسخ
  2. رایحه

    سلام
    اون دفعه اومدم کامنت بذارم؛مهمون اومد نشد!
    +دوستی های منم انگار باید دسته بندی بشن! یه جاهایی لازمه بدونم!مثلا اینکه شما میگی با یه نفر چقدر باید دوست باشی تا اونو دعوت کنی برای عروسی یا بریم عروسیش!!!حالا عروسی که نه…؛مراسم های دیگه … :دی
    +منم دوست داشتم با این دخترِ همسایه که تا پارسال تو یه مدرسه هم بودیم از اون کلوزفرندها بودیم اما خوب دیگه در حد همون دوری و دوستی مونده رابطمون تقریبا!
    ++دوست بودن با محیا به قول شما فارغ از رابطه زناشوهری عالیه!!!تشویـــــق!!!!
    ++با دوست های محیط های مجازی راحت ترم!کلا تو دوستی های نوشتی راحت ترم تا دوستی های حرف زدن رو در رو!!! :دی بعضی های واقعا مجازی واقعا دووووستن!!! مثل محدّثه جانِ آقایی !
    +++باباها با بچه ها رفیق باشن خوبه اما نه زیاد …

    پاسخ
    1. مهدی صالح پور

      دوستی های مجاری رو خیلی باید حواستون باشه که از حدش نگذره. دوستی مجازی به شرطی خوبه که تهش به دوستی واقعی و مکالمات واقعی و حقیقی تبدیل بشه.

  3. ســتــاره

    ولــی شما یه دوست خوب دارین محـیا جون…..به نظرم در رتبه اول خانواده بهترین دوستای آدمن….

    پاسخ
    1. مهدی صالح پور

      آره. خانواده آدم بهترین دوست های آدم هستن و این رو آدم هر چی می گذره، بهتر درک می کنه.

  4. ســتــاره

    راستی اون کامنتی که درمورد نازکی و کلفتی دل براتون نوشته بودم رو مامانم دید….می گه چرا هم چین نظری فرستادی خب؟؟؟
    البته به جنبه شوخی نظرم نگاه نکرد…..

    پاسخ
    1. مهدی صالح پور

      مامان ها کلا به جنبه شوخی نظر نگاه نمی کنن!

  5. ســتــاره

    سلام…منم همیشه دوست داشتم دوستانی که دارم تا سال های بعد مدرسه هم همراه و دوستم باشند نه فقط در دوران تحصیلی….دارم سعی می کنم حداقل از الان دوستانی داشته باشم که دوست واقعی باشن و همیشه همراهم
    خیلی خوبه که زن و شوهر باهم دوست باشن همین طور فرزند و والدین این خیلی مهمــه…کلا تو خونواده آدما بایــــد باهم دوست باشن تا بتونن راز ها و حرفاشونو راحت بهم بگن…و بهم دروغ نگن…
    حرف عمیق زیاد زدم :)

    پاسخ
    1. مهدی صالح پور

      حیف که نه از دوران دبیرستان و نه از دوران دانشگاه و نه از دوران سربازی و نه از دوران محل کار سابق، کسی باقی نمونده. تعدادشون به تعداد انگشتان یک دست هم نمی رسه…

  6. مریم سادات

    چه جالب

    پاسخ
  7. آتوسا کمالی

    سلام
    ولی خوب واقعیت اینه مردم با داستان هایی از طبقه ی متوسط رو به پایین مثه دودکش بیشتر همزاد پنداری می کنند ! ادم ها یی که نخود لوبیا هاشون ته میکشه یا موقعی که خیلی خوش حال میشن میرن تهش دل وجیگرکی و…! مردم این جنس دغدغه ها و صمیمیت ها رو بیشتر دوست دارند چون تو زندگی هاشون به عینه دیدن! وخوب منکر جوانب خوب سربال هفت سنگم نمیشیم. بنده فقط نظرم رو به عنوان مخاطب عام عرض کردم.
    + من دوستم همو نترکونیدم ولی خوب بعضی خاطرات خوب بهتره تو گذشته بمونند وکش پیدا نکنند (اخلاقمون بهم نمیخورد!)
    + حقیقتا مونولوگاشو خیلی دوست داشتم ! کلا سریال خوبی بود ولی خوب یه جا هایی به نظر من اینقدر نباید خوب نوشت مگه چند درصد ادم های عادی تو زندگی روزانه اشون با هم هدف دار حرف می زنند ؛ ۱۰۰تا جمله میگن تهش ۱۰تاش منظور رو می رسونه ، قبول دارم فیلمه ،هنریه …. (بازم میگم نظر شخصیمه)
    + موفق باشید

    پاسخ
    1. مهدی صالح پور

      بله. ولی خب خیرالامور اوسطها!
      + کش پیدا نکردن رو خوب اومدی!
      + نظر شما خیلی هم متین!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تمامی حقوق محفوظ است ©مهدی صالح پور ۲۰۱۸ - ۲۰۰۷